Kayıtlar

AZRAİL ÖLDÜĞÜNDE

Çatıları satmak lazım Ve Azrail öldüğünde oturup düşünmek lazım. Ben kimim ve sen kim oldun diye.  Evet olamıyoruz Bir yerlerde bizden fazla yanlışlık var Ve halen güle oynaya duvarlara çarpıyoruz Ve halen güle ağlaya halimizden geçiyoruz. Günler çok kısa Zaman çok mühim Eli boş dönmeyen ise sadece Azrail. Eli dolu görmeyen ise yalnız biziz... 

ben bu değilim bu olan ise asla ben olamam...

Resim
 Sayısız günahı yan yana koyduğunuz zaman ortada ne bu dünya nede öbür dünya kalmıyor. Dolayısıyla kendimizi bu dünyanın öbür tarafıda var sözüyle kandırmamıza gerek yok... Kandırmamıza gerek yok çünkü işlenen her günahta hepimiz birer kahramanız ;görüp, duyup, sustuğumuz için. Hiç umursamamayı hepimiz çok seviyoruz ve aslında hepimiz içimizde kocaman dehlizleri olan derin hastalıklı insanlarız. Toplum adına bir bireyde meydana gelen kıvranımlar bizim ne yada kim olduğumuzu rahat bir şekilde gösterebilir bize. Biz herkes kadarından fazlasıyla günahkarız. Bu deyimler üzerine bir şarkı dinlemek istiyorum mesela ;içinde etnik köken olmayan yada bir çocuk gülüşü görmek istiyorum hergün oyuncaklarıyla oynayan ağlamak ve ölüm nedir bilmeyen. Yada bir ormana bir dağa bir bağa çıkmak istiyorum içine insan eli girmemiş, mekanizması ekolojisi bozulmamış, aslında çok şey istiyorum ve istediğim herşeyi hergün yazıp bu hergünlerin sonunda gitmek istiyorum... Bırakmak istiyorum tüm bu olanları, ...

Sıfır Noktasındaki Ben

Bu bir başlangıç, sonu olmayan bir sonsuzluk olsun...